Anja Van Langenhoven
Gedichten zijn voor mij als bloemen, ze verrijken mijn leven. Iedere bloem is prachtig, uniek en telkens met een eigen kleurenpallet en een uitzonderlijke geur.
Het leren vorm geven aan een gedicht is vooral leren om ballast overboord te gooien – even belangrijk voor een gedicht als in het ware leven. Deze kust leer ik stapsgewijs van Ivo en alle dichters van de Strijtemse School zijn een ware inspiratiebron om je hierbij te helpen.
Om mooi te schrijven heb je weinig woorden nodig
Als de nachtvlinder uit zijn schaduw treedt
zie je wonderschone kleuren
Gevleugelde wolken
Zouden wolken vleugels hebben ?
Geruisloos drijven ze verder
Dan weer
Dendert het wolkendek een stuurloos strijkkwartet
Steken we een vingen in de lucht en breken een wolk doormidden
Waterdruppels lopen langs mijn arm mijn lichaam binnen
Zonder vleugels
Heel soms kan je ze lezen , dan weer niet
Rustend op de vleugels van de wind drijven wolken voorbij
Waar de wind ze brengt, daar gaan ze heen
***
Haltes bieden zich aan
de trein volgt het dwarsliggende spoor
bestemming ongekend
landschap brandt herinnering op netvlies
kleur maakt schoonheid grijpbaar
losgewrikte bouten ontsporen wat komt
de trein wijkt af van z’n route
in de verte het geluid van de laatste wagon
de reis was de mooiste
van je leven
***
Druppelsgewijs sijpelt het geluksdrankje
haar lichaam binnen
In de kamer
bespeelt hij de noten van haar leven
Als muziek liefde is op zoek naar een stem
dan is zij het woord
om neer te schrijven
***
Onuitgesproken
Zijn tanden malen de woorden stuk
Klaar
om door te slikken
In zijn hoofd
spuwen zinnen gedachten naar buiten
Lippen als hoeders van een ziel
Tranen fluisteren
en ik hoor vaag
een stem
Hart van de besneeuwde bergtop
ontdooit in kristallen
Druppelsgewijs
Vallen woorden uit zijn hart
Ze hoort hem niet meer
***
Roze bril
Heb je geluk al gezien vandaag?
Gehuld in diepblauw satijn fiets ze voorbij
Opwaaiende zomerjurk op weg
naar innerlijk rust
Kleuren vloeien samen tot aquarel
Geluk
kust haar
met een zweem van welriekende bloemen
terwijl in haar buik
een nachtvlinder