Hilde Gee.

 

Ik schrijf toegankelijke poëzie,

liefst met woordspelingen en zonder lange zinnen,

ik gebruik geen moeilijke, vergezochte woorden.

Mijn gedichten verleiden of misleiden,

niets is wat het lijkt.

 

Regelmatig verwerk ik gedichten in CanvasPoëzie 

waar woorden en kleuren samenvallen op het doek in kleurrijke beelden.

 

In 2011 stapte ik voor de eerste binnen in de schrijfklas bij Ivo van Strijtem in CC De Ploter en dat voelde meteen als thuiskomen. Ik sta nog elke keer te popelen om me die avonden onder te dompelen in een bad vol poëzie.

 

Ik nam deel aan poëzievoorstellingen tijdens de Gentse Feesten en in Hotsy Totsy in Gent, in Liedekerke, Roosdaal en Asse, bij Tygerstrepen in Opwijk, en natuurlijk het jaarlijkse Poëziecafé in CC De Ploter.


In eigen beheer en eigenhandig gemaakt bracht ik reeds 2 kleine dichtbundels uit, "Handtaspoëzie" en "Binnenzakpoëzie".


Mooie woorden
 
Ik ga geen woorden vuilmaken
aan ernstige dingen.
Ik wil liever schrijven
over blootvoets door de netels lopen,
over in badpak in de sneeuw rollen.
 
Ik ga geen woorden vuilmaken
aan relationele praatjes.
Ik wil liever
met 2 in 1 verkleedkoffer duiken
of met 2 de hele avond kusjesdans spelen.
 
Ik ga alleen nog
mooie woorden
proper houden.


Het is niet moeilijk
om woorden proper te houden.


Gebruik ontkalkt water
zodat de woorden zacht blijven.
Geen krachtig wasmiddel
waardoor letters vervagen
of klinkers uitrafelen.

Steek moeilijke woorden
samen in één waszakje.


Het is gemakkelijker praten
met propere woorden.

 

De trein der gedachten

is weer op gang gebracht

door de locomotief van de slapeloosheid

op het verkeerde spoor gezet

door de midzomernacht

en gestopt om half zeven

in het station der vermoeidheid.

Ik wil nog niet uitstappen

---

Hongaarse ovulatie

 

Ze kijkt

door de haren voor haar ogen,

zonder dat zij het merken,

naar de voetballers op het veld

zonder hen toe te juichen.

Nog maar enkele weken

in dit land spreekt zij

de taal nog niet.

De jongen uit het 5e jaar voelt

hoe zij kijkt, hij kijkt

doorheen de zweetdruppels,

lacht haar toe.

Vlinders in haar buik,

slappe benen,

haar hart klopt

in dit vreemde land

een ander ritme.

ze wrijft haar haren weg

en kijkt

naar het zweet op zijn voorhoofd,

zonder dat hij het merkt

vlinders in haar buik.

Met de jaren...

 

Met de jaren

verdwijnen de kleine wieltjes van de kinderfiets

met het kleuter-zijn.

Verandert de onschuldige kinderpraat

in hersenkronkels.

Verdwijnen de te-klein-geworden-behaatjes

in het niets bij het aanschouwen van een D-cup.

Verandert de kalverliefde voor deboysbandzanger

in de oude-liefde-roest-niet van de buurjongen.

Rimpelt de huid van onbezonnenheid

naar een landschap van wijsheid.