Anne Vandergoten
Anne Vandergoten observeert met veel aandacht de alledaagsheid en distilleert daaruit haar gedichten. Ze weet heel handig om te gaan met woord en tijd.
Van juni 2022 tot eind 2024 was zij bovendien de landschapsdichter van het regionaal landschap Pajottenland & Zennevallei. Ze toont ons hoe we met een open blik vlakbij verborgen parels kunnen ontdekken. Je vindt haar landschapsgedichten op de website van het regionaal landschap : https://www.pajot-zenne.be/projecten/landschapsdichter
reflectie
de vrouw in de spiegel
vraagt zich af
wat mooi en goed is
de spiegel omkadert
een stuk badkamer
weerspiegelt hygiëne
de vrouw in de spiegel
kijkt me aan
ik weet het niet
vliegend hert
wij plannen en vinken af
zonder medeweten van de vogels
hard gewerkt
ver gereisd
een schitterende lijst
geen lege vakjes
in het dode hout wacht de larve
op een tijdloos imago
onwetend over lijsten
klokken en kalenders
het is de lege tijd
die het meesterwerk voltrekt
cirkel
de boer kleedt de aarde
weiden met hagen
akkers, bomen
de aarde maakt met akkers
graan groente gratie
voor elke dag vanaf het begin
de aarde ademt
met hagen en bomen
verlucht ons blikveld
dit landschap verheldert
maakt ons sterk
hier binnen handbereik
het paukenconcert
geen plaats voor
de vogel die fluit
het verhaal over ons
onder stenen
een lied uiteengespat
niemand weet nog
ogen knipperen
oren daveren
hersens slaan op
tot enkel dit nog
wat poëzie doet
de poëzie gaat op reis
in de alledaagsheid
ze verrast ons
aan de keukentafel
verruimt zintuigen
met blijvende gevolgen
zonder schade
onze blik niet meer dezelfde
dat wil ik jou geven
wijder worden
schil
Zozeer hou ik van appels
dat ik in hun schil
wil wonen
Niet denken
aan nodig
of waarheen
Wachten
in de zon
in de regen
tot ik klaar ben